Er was eens…
Auteur(s):
Esther Haspels-Hogervorst
Afdeling Intensive Care, Martini Ziekenhuis Groningen
Correspondentie:
e.haspels@mzh.nl
Er was eens…
Ik hou van verhalen. Ik kan mezelf verliezen in boeken, series van een streamingsdienst naar keuze of ellenlange documentaires. Ook de verhalen van onze patiënten intrigeren me en de méést bijzondere verhalen kom je tegen op de brandwonden IC.
De meeste zijn tragisch. Sommige patiënten zijn slachtoffer van ondoordacht gedrag van anderen, andere hebben gewoon niet nagedacht (tip: geen illegaal vuurwerk uit een brandende schuur proberen te redden). Ook zijn er veel verhalen waarin een psychiatrische ziekte een rol speelt en waar ’ze leefden nog lang en gelukkig’ ver weg is.
Sinds driekwart jaar hebben we ook patiënten met hele andere verhalen, Oekraïense verhalen. Oorlogsslachtoffers, overgevlogen uit Kiev voor behandeling van hun brandwonden.
Dit brengt heel wat uitdagingen met zich mee zoals taalbarrière, oorlogstrauma en huisvesting van familieleden. Dit, en de ernstige brandwonden (die vaak een suboptimale behandeling hebben gehad in de acute fase) vragen veel van het gehele team. Om maar niet te spreken over de ‘multiresistente microbiologie’, in de afgelopen maanden zijn regelmatig bijzondere reserve antibiotica voorgeschreven met wisselend succes. Dagelijks in bad om de wonden te spoelen alsmede allerhande smeersels zijn niet altijd afdoende om een patiënt ‘schoon’ genoeg te krijgen. En je moet er toch niet aan denken dat deze bacteriën zich over de hele afdeling verspreiden, dan wordt het een heel ander verhaal.
Moeten we het dan wel doen, deze patiënten opvangen? Ik denk het wel. Ik weet dat het niet zonder risico is voor de afdeling of voor het ziekenhuis, dat het zwaar is voor het team zowel qua arbeidsintensiteit als psychische belasting en dan heb ik het nog niet eens over de financiën. Maar ik vind het een goede zaak dat we mensen proberen te helpen die slachtoffer zijn geworden van een voor mij onbegrijpelijk conflict. Hopelijk vinden ze de kracht om een nieuw en beter hoofdstuk toe te voegen aan hun eigen verhaal. Want als ik een stap terug doe en kijk naar de oorlog waar deze patiënten uitkomen dan weet ik nog zo net niet of dat verhaal een happy end gaat krijgen…
De auteur verklaart dat er geen sprake is van een belangenconflict. Er is geen financiering of financiële steun ontvangen