Vroeg mobiliseren bij IC patiënten met brandwonden
Vroeg mobiliseren bij IC patiënten met brandwonden
Wie: Yvonne Dikkema
Wat: Vroeg mobiliseren bij IC patiënten met brandwonden
Waar: Martini Ziekenhuis Groningen, Rijksuniversiteit Groningen
Begeleiding: Prof. Dr. Cees van der Schans, Prof. Dr. Han Houdijk, Dr. Leonora (Noor) Mouton, Dr. Marianne Nieuwenhuis
Yvonne Dikkema promoveert 15 oktober 2025 op vroeg mobiliseren bij IC-patiënten met brandwonden.
Dikkema: “Vroege mobilisatie kan helpen om fysieke, mentale en cognitieve problemen na een IC-opname te verminderen en het risico op complicaties zoals delier te verkleinen. Toch verschilt de uitvoering ervan sterk in de praktijk, wat het lastig maakt om de effectiviteit goed te beoordelen. Bij IC-patiënten met brandwonden is dit nog complexer door factoren als hypermetabolisme, huidtransplantaties en intensieve, pijnlijke verbandwisselingen. Omdat wetenschappelijke onderbouwing binnen deze groep beperkt is, is onderzocht welke factoren mobilisatie beïnvloeden, hoe zorgverleners dit ervaren en hoeveel fysieke activiteit daadwerkelijk plaatsvindt. Dit helpt om een passende mobilisatiedosis te bepalen om herstel te ondersteunen, zonder het risico van over- of onderbelasting.”
De meest opvallende bevinding vond Dikkema, is dat er in de praktijk grote variatie bestaat in hoe zorgverleners vroege mobilisatie interpreteren en toepassen. Ze verschillen in opvatting over het juiste moment om te starten en welke activiteiten veilig zijn. Bekende factoren uit de algemene IC-zorg, zoals hemodynamische instabiliteit en overmatige sedatie, spelen hierbij een rol. Binnen de brandwondenzorg komen daar nog specifieke aandachtspunten bij, zoals pijn en de aanwezigheid van huidtransplantaten.
Dikkema is trots op de hoofdstukken waarin factoren die mobilisatie bevorderen of belemmeren in kaart zijn gebracht, omdat die duidelijk maken hoe breed de invloed is van zowel patiëntgebonden als organisatorische aspecten. Ook het hoofdstuk over het kwantificeren van het activiteitsniveau springt eruit. Het toont hoe complex het is om fysieke activiteit betrouwbaar te meten en hoe uitdagend de data-analyse daarbij was.
Een boodschap die Dikkema wil meegeven: “Elke IC-dokter moet weten dat vroeg mobiliseren maatwerk is. Het vereist interdisciplinaire afstemming en inzicht in de actuele belastbaarheid van de patiënt. Omdat real-time meting daarvan ontbreekt, blijft mobilisatie in de praktijk complex. Een helder, afgestemd plan – bij voorkeur samen met de patiënt opgesteld – is essentieel voor een veilige en effectieve toepassing.”